Blue....

Το ταξίδι του μυαλού αρχίζει απ΄ τα μάτια...
Υπάρχουν όλα επειδή εμείς τα βλέπουμε? δεν γνωρίζω...
Είναι αυταπάτες του μυαλού μας? και πάλι δεν γνωρίζω...
Αυτό που υπάρχει όμως, είναι αυτό που νιώθω..
Και σήμερα νιώθω blue...

Falling apart...

Και πάλι Δευτέρα....ε, και?

Σχόλιο? Ουδέν......

Καλημέρα...

καλημερίζω....
αχ Κυριακή!
χουζούρι,
καφεδάκι χαλαρά,
το 'να πόδι πάνω στ΄ άλλο και τα δύο στο τραπεζάκι...
μυρωδιά γλυκιά απ' το φαι στον φούρνο,
campionato στο πιάτο το μεσημεράκι
(Juventus... στα σίγουρα... δεν το κόβω για κουβά!!), και... that's life!
η μέρα έξω προσπαθεί κι αυτή!
τον ήλιο τον βλέπω να κόβει βόλτες...
χαλαρά...

Βροχή και σήμερα….

Δεν ξέρω γιατί αλλά η ώρα της βροχής δεν μου ταιριάζει!
Δεν μ’ αφήνει να δω καθαρά, να δω μακριά, να δω ψηλά!
Είναι όλα θαμπά και οι σταγόνες της, καθρέπτες που αλλάζουν την μορφή του τοπίου…
Όμως θα περιμένω να τελειώσει… σίγουρα μετά θα είναι όλα λυτρωμένα από το πριν και με χίλια χρώματα…
Ίσως τελικά ταιριάξω με την βροχή…έχει καλό αποτέλεσμα.
Λυτρωτικό!

Ο Bocelli στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες

Ο Ιταλός τραγουδιστής Andrea Bocelli πρόκειται να εμφανιστεί στην Τελετή Λήξης της Χειμερινής Ολυμπιάδας του Τορίνο, αύριο Σάββατο 25 Φεβρουαρίου, με το τραγούδι Because we believe.
Η σύνθεση του τραγουδιού ανήκει στον David Foster και την Amy Foster Gillies και πρόκειται για ένα μοντέρνο, pop τραγούδι, το οποίο έχει ηχογραφηθεί στα αγγλικά αλλά και τα ιταλικά, με τον τίτλο Ama Credi E Vai.
Το νέο album του Bocelli, με τίτλο Amore, κυκλοφορεί σήμερα, μία μέρα πριν την Τελετή Λήξης των Αγώνων, ενώ το Because we believe θα είναι η μοναδική νέα σύνθεση που θα περιέχει.
Όλα τα υπόλοιπα τραγούδια αποτελούν διασκευές αγαπημένων ερωτικών τραγουδιών, στα ιταλικά, γαλλικά και ισπανικά, γνωστών στον κόσμο από θρυλικούς ερμηνευτές, όπως η Edith Piaf, o Elvis Presley και ο Frank Sinatra.
Οι επιλογές του Bocelli καλύπτουν την περίοδο από το 1920 μέχρι και τη δεκαετία του ΄80, εμπεριέχοντας και χαρακτηριστικές latin συνθέσεις, αλλά και συνεργασίες με άλλους καλλιτέχνες, όπως τον Stevie Wonder, την Christina Aguilera, τον Kenny G. καθώς επίσης και το δεξιοτέχνη κιθαρίστα του flamenco, Mario Reyes.

Η ζωή κύκλους κάνει…

Κύκλος....
Θεωρείτε απο πολλούς το απόλυτο σχήμα, το σχήμα του σύμπαντος. Το σχήμα της ζωής.
Όλα κάνουν τον κύκλο τους. Έμεις όμως πρέπει να καταλάβουμε ότι τους ρυθμίζουμε, αφού από εμάς αρχίζουν και σε μας καταλήγουν. Πρέπει να δουλέψουμε το εγώ μας και να το φέρουμε εκεί που μαζί του θα αισθανόμαστε καλά.
Να το δούμε, να το καταλάβουμε αλλά πρώτα από όλα να μάθουμε να το ακούμε. Πόσες φορές αισθανόμαστε κάτι, κάπως, και λέμε “μα γιατί αισθάνομαι έτσι?” αν κάτσουμε να το αναλύσουμε θα βρούμε το γιατί… κάτι μας πείραξε, κάτι που ακούσαμε, κάτι που πιάσαμε με την άκρη του ματιού μας, κάτι που δεν το διευκρινίσαμε την στιγμή που έπρεπε… και?
Φωνές...κακό....λόγια... και τέλος η έκρηξη... μα γιατί? Τι έγινε?
Είχαμε ήδη υποχωρήσει πολύ, με αποτέλεσμα να συσσωρεύσουμε τον θυμό ή τον εκνευρισμό μας σε ένα φανταστικό “κουμπαρά” και σίγουρα ο κουμπαράς αυτός έρχεται η στιγμή που γίνεται χειροβομβίδα και εκρήγνυται στον οποιοδήποτε βρίσκεται γύρω μας, ακόμα και αν δεν φταίει!
Είναι καλό λοιπόν να εκτονώνουμε τον θυμό μας αλλά πάντα πρέπει να αντιλαμβανόμαστε το κόστος το οποίο θα έχει η εκτόνωση αυτή και καλό θα είναι να εκφράζουμε την δυσαρέσκεια μας σταδιακά... και να μην αφήνουμε τον θυμό να μας κυριεύει και πολλές φορές να καταστρέφει σχέσεις, δεσμούς ή εντυπώσεις.
Αν μάθουμε να είμαστε σταθεροί στις αρχές και στα πιστεύω μας, εκφράζοντας ανοιχτά αλλά με σωστό τρόπο την δυσαρέσκεια μας, αποφεύγοντας τις υποχωρήσεις που πτοούν τον αυτοσεβασμό μας, απαλλασσόμαστε από τα ξεσπάσματα αυτά.
Άρα στο χέρι μας είναι να το αποκωδικοποιήσουμε, να το δουλέψουμε και να το διορθώσουμε και αν μας ενδιαφέρει η σχέση να το συζητήσουμε, να εκφράσουμε την γνώμη μας και την θέση μας, αν από την άλλη δεν μας ενδιαφέρει να το αφήσουμε και να προχωρήσουμε… γιατί έτσι ναι, θα προχωρήσουμε… κολλάμε σε καταστάσεις που δεν τις καταλαβαίνουμε ή αφήνουμε να υπάρχουν κενά στην επικοινωνία… αν όλα είναι ξεκάθαρα δεν τίθεται πλέον κανένα θέμα… απλά ίσως να μένει κάποια πικρία…
Γνωρίζω ότι είμαι πέραν του δέοντος αναλυτική και για πολλούς ακόμη ακόμη και κουραστική… αλλά για ρωτήστε τους… έχουν κανένα κενό με την “γιαγιά”?
Έχουν καμιά απορία για το που στέκονται μαζί μου? Όχι και βέβαια όχι…
Γνωρίζουν ανά πασά στιγμή την σκέψη μου… και εξηγούμαι ότι δεν δίνω λύσεις δεν μπορώ να το κάνω αυτό… γιατί η λύση δεν μπορεί να δοθεί από κάποιον που δεν έχει ή καλύτερα δεν γνωρίζει όοολα τα δεδομένα… απλά λέω αυτό που νιώθω, αυτό που αποκωδικοποιώ εκείνη την στιγμή… αφού φυσικά το φιλτράρω μέσα από την γενική κατάσταση… και σίγουρα μέσα από τα δικά μου βιώματα.
Φυσικά όλη αυτή η στάση ζωής έχει αλλάξει πλέον τα δεδομένα στην επικοινωνία μου με τους άλλους. Εγώ όμως, είμαι αυτή που είμαι και χαράζω την πορεία μου… κουράστηκα όοολα αυτά τα χρόνια να την βρω… την διάβασα, την τέσταρα και τελικά την υιοθέτησα.
Αρκετοί αισθάνονται δυσφορία μαζί μου, την όποια πλέον την πιάνω στον αέρα… δεν τους κακολογώ… καλά κάνουν, αφού αυτό μπορούν!
Μπορεί αυτό να με πονά (σε ορισμένες των περιπτώσεων) αλλά δεν μπορώ να κάνω και πολλά…
Γιατί? Δεν υπάρχει λόγος.
Τι να δώσεις σε κάποιον που δεν θέλει να πάρει?
Ή καλύτερα που δεν καταλαβαίνει τι του δίνεις?

Στο παρα πέντε....

Ιδέα με δώθηκε....και 'γω τσουπ το κανα post!!
μήν ρωτήσετε πώς, πού και γιατί......
ολοι χρειαζόμαστε το γέλιο...ή όχι???
Δείτε και απολάυστε...
Στο παρα πέντε!

Η επιστήμη των ψευδαισθήσεων

H ψευδαίσθηση ότι έχουμε πάντα δίκιο.
Ο ήχος της θάλασσας μέσα στο κοχύλι.
Τα κύματα της θάλασσας μοιάζουν να μετακινούνται καθώς τα σπρώχνει ο άνεμος, ενώ στην πραγματικότητα το νερό απλώς ανεβοκατεβαίνει.
Η δέσμη που σχηματίζεται μετά την έκρηξη ενός πυροτεχνήματος ξεπηδά προς όλες τις κατευθύνσεις— αλλά όλες οι λάμψεις μοιάζουν να κατευθύνονται προς το μέρος μας.
Κυκλοφοριακή συμφόρηση: η ψευδαίσθηση πως βρισκόμαστε στο πιο αργό ρεύμα.
Το να γαργαλιόμαστε προτού καν μας αγγίξουν.
Μεγαλώνοντας βλέπουμε τις κλίσεις και τις σκάλες όλο και πιο απότομες· ο κήπος που περπατήσαμε μικροί στένεψε.
Ένα δωμάτιο που έχει αδειάσει από έπιπλα φαίνεται πιο μικρό.
Η ψευδαίσθηση πως της αρέσω επειδή εκείνη με ελκύει· όταν πιστεύω πως μου χαμογελά επειδή της αρέσω, ενώ χαμογελά επειδή ξέρει ότι της ανήκω.


Συγγραφέας Jacques Ninio
Χαρακτηριστικά Α/Μ
Σελίδες 214
Διαστάσεις 21 χ 27 χαρτόδετο
Τιμή 23,22 €
Εκδόσεις Κάτοπτρο

Όχι...όχι και φέτος τα ίδια....

Τα προβλήματα της McLaren κατα την διάρκεια των φετινών δοκιμών εξέλιξης ήταν πολλά, με τους υπεύθυνους να εκφράζουν σιωπηλά την ανησυχία τους, την ώρα που ο Κίμι Ραϊκόνεν διατυμπανίζει τις αδυναμίες.
Από την πρώτη κιόλας στιγμή που η MP4-21 βγήκε στην πίστα, τα μαύρα σύννεφα πάνω το Σάρεϊ (τεχνολογικό κέντρο στης McLaren) έκαναν την εμφάνιση τους και μέχρι σήμερα ο ουρανός δεν έχει καθαρίσει.
Ο Κίμι Ραϊκόνεν έχει αναφερθεί πολλές φορές στα προβλήματα αξιοπιστίας που εμφανίζει και φέτος η ομάδα άλλα και στην ταχύτητα που φαίνεται να απουσιάζει από το μονοθέσιο. Ο Φινλαδός μάλλον επιβεβαιώνεται αφού σύμφωνα με τα μέχρι τώρα δεδομένα η MP4-21 έχει στην διάθεση της τον πιο αδύναμο κινητήρα του grid!
35 ολόκληρους ίππους φαίνεται να χάνει η McLaren με κινητήρες Mercedes σε σχέση με τους αντίστοιχους της Cosworth. Οι μέχρι τώρα μετρήσεις δείχνουν πως ο 2,4 V8 της Γερμανικής κατασκευάστριας εταιρίας μπορεί να αποδώσει μέχρι 710 άλογα την ώρα που η Cosworth φτάνει τα 745, με την Ferrari και την Honda να βρίσκονται στους 730 ίππους.
Η ιπποδύναμη που λείπει αυτή τη στιγμή από την McLaren είναι ικανή να καταστρέψει την ομάδα καθώς η διαφορά είναι μεγάλη και δύσκολα καλύπτεται από την αεροδυναμική, την τακτική ή την ικανότητα των πιλότων. Τα χρονικά περιθώρια στενεύουν καθώς βρισκόμαστε λιγότερο από ένα μηνά πριν σβήσουν για πρώτη φορά φέτος τα φώτα και τα προβλήματα είναι πολλά.
Εκτός του προαναφερθέντος, οι μηχανικοί θα πρέπει να βρουν λύση και στις μηχανικές αστοχίες που παρουσίασε ο κινητήρας κατά την διάρκεια των δοκιμών. Ακόμα και ο ισχυρός άνδρας της Mercedes, Νόμπερτ Χάουγκ, παραδέχθηκε πως τα πράγματα δεν είναι ρόδινα, ενάντια στην τακτική της εταιρίας του αλλά και της McLaren τον τελευταίο καιρό να δηλώνουν πως δεν υπάρχει κάποιο πρόβλημα.
"Μερικές ομάδες είναι πιο μπροστά από εμάς, πράγμα που δεν θα μας ένοιαζε αν είχαμε χρόνο μπροστά μας να διορθώσουμε κάποια πράγματα. Μέχρι στιγμής δεν είχαμε το ξεκίνημα που θέλαμε. Είμαστε πολύ πιο πίσω από εκεί που θα θέλαμε να ήμασταν".
Όπως γίνεται εύκολα κατανοητό η McLaren βρίσκεται σε πολύ δύσκολη κατάσταση και τα φώτα στο Μπαχρέιν αρχίζουν να ανάβουν, γεμίζοντας άγχος τους υπευθύνους που βλέπουν τα προβλήματα να μεγαλώνουν αντί να ελαττώνονται....

- αν και είπα σήμερα να μην γκρινιάξω...

με αυτά που διαβάζω μου 'ρχεται!!!

Εγώ φταίω???

όχι πείτε μου εγώ φταίω?????...... -

UPDATE*********

Στην δεύτερη ημέρα δοκιμών για την Ferrari στην πίστα Σακίρ, δύο πράγματα είναι αυτά που έμειναν στους ανθρώπους της Ferrari. Η βελτίωση των χρόνων και των δύο οδηγών, αλλά και η συνέχεια των προβλημάτων για την 248, κάτι που ανάγκασε τον Michael Schumacher να περιορίσει τους γύρους του σε 49. Όπως αναφέρθηκε και από τον ίδιο τον Schumacher, η ομάδα έχει βρει το πρόβλημα που υπήρχε στο μονοθέσιο και καθυστερούσε την εξέλιξη του.

"Ναι, έχουμε βρει το πρόβλημα και γιατί αυτό το κομμάτι παρουσίαζε βλάβη. Τον τελευταίο καιρό έχω περάσει περισσότερο χρόνο περιμένοντας αλλά αυτά γίνονται μερικές φορές στις δοκιμές."

Όπως είναι φυσικό, κανείς από την ομάδα δεν είχε την διάθεση να αποκαλύψει ποιο είναι το πρόβλημα. Ουσιαστικά όμως οι δοκιμές ήταν ελλιπείς για τον Michael. Τον λίγο χρόνο του πρωταθλητή προσπαθούσε να καλύψει όμως ο Felipe Massa, ο οποίος με την F2004 συμπλήρωσε 124 γύρους. Η δουλειά του Felippe ήταν κυρίως τα ελαστικά και τα ηλεκτρονικά και στο περιθώριο των δοκιμών του, ήταν και ταχύτερος της ακόμα "ανώριμης" 248F1.

- τώρα μάλιστα... έτσι έτσι!!!!

βγήκε ήλιος... η φύση γέλαει....

και 'γω μαζί της!!!!!! -

Δικό σας...

Σήμερα είχα μια πολύ όμορφη μέρα στην δουλειά!

Πήγα το πρωί γεμάτη χαρά...

και ομολογώ οτι με δυσκολία σχόλασα...

Δεν ήθελα να φύγω!

αλλα με παρηγόρησε το γεγονός οτι αύριο πάλι εκεί θα πάω....

( και όχι δεν θα σας πω τι χάπια μ' έδωσε ο γιάτρος !!!! ..... )

Έλεοςς!!!!

Είμαι σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης!!!!
Τάδε εφη Νίκος Μακρόπουλος…

Δεν θέλω να πάω αύριο στην δουλειά!!!!!

Κάθε Κυριακή τα ίδια Παντελακη μου τα ίδια Παντελή μου… Γκρίνια…γκρίνια…και ξεκινάει το σόου (ας σας ενημερώσω καλύτερα ότι τώρα τελευταία…δεν έχω φεγγάρι… οοοολα με φταίνε… όχι άδικα μεν αλλά άτοπα δε… άσχετο)
και να ‘μαι… χτυπιέμαι στα πατώματα, βγάζω αφρούς, κλειδώνομαι στην τουαλέτα, αρχίζει να με πονάει το κεφάλι μου και οοολα τα αρθριτικά μου ξεκινάν να τρίζουν… μιλάω ακατάπαυστα για άσχετα θέματα μπας και ξορκίσω το κακό και δεν ξημερώσει Δευτέρα.
αχ θεέ μου χάνομαι!!! γιατί σε μένα αυτό…
(ελληνικός παλιός κινηματογράφος σε οολο του το μεγαλείο σας λέω!!!
μαρινέλλα στο "άνοιξε πέτρα να διαβώ...)
χρόνια τώρα το ίδιο έργο…με έναν και μοναδικό θεατή…αυτόν τον "άγιο" άνθρωπο!!! που ο θεός να τον έχει καλά…αλλά αρχίζω και απορώ και ‘γω πλέον με την υπομονή του… (τέλος το εγκώμιο του…έχω και πρόβλημα να ξεδιπλώσω, καλέ…!!!!)
και εκεί που λέτε, που μετά κόπων και βασάνων αρχίζω να το βάζω κάτω και να λέω
"καλή μου ξεκόλλα, τι ‘ν τούτο??? χαμένο το ‘χεις??? θα πας αύριο όμορφα και ωραία στην δουλίτσα σου... ξες τι ανεργία υπάρχει.... τα ξέχασες που για να βρείς δουλειά έφτυσες αίμα...." και να το κοντρολάρω… τσούπ… μ’ έρχεται η εικόνα του γραφείου… αλλλλλά εκεί που χάνω τελείως τον έλεγχο και πάλι, είναι στην εικόνα του αφεντικού πάει σας λέω έχω πάθει ψύχωση…) και σε διάλογους μου μαζί του… τύφλα να ‘χουν “Οι υπερασπιστικοί λόγοι του Λυσία”… μπάζο δε πιάνουν μπροστά του… ο άνθρωπος έχει επιχειρήματα… δομημένο λόγο και πάνω απ’ όλα έχει στην συζήτηση του αρχή, μέση και τέλος… και ‘γω πάντα το μόνο που επιθυμώ είναι το τέλος, το οποίο όμως για να έρθει πρέπει να ακούσω ιστορίες με άγριους, άσχετα θέματα, να δω εικαστικές παρεμβάσεις επί του θέματος και να μην σας πω ότι πρέπει να λύσω και κανένα γρίφο… ( για να δει ότι βρίσκομαι σε άριστη πνευματική κατάσταση και ότι μπορώ άριστα και την σημερινή ημέρα να αντεπεξέλθω στην εργασία μου… γιατί το λάθος παραμονεύει…) και μόνο όταν έρθει αυτό το τέλος μπορώ να ξεκινήσω να βάζω σε τάξη το βουνό από έγγραφα που μ’ αφήνει μετά από κάθε “συζήτηση”!!!
και όχι πείτε μου γιατί να θέλω να έρθει η Δευτέρα????
καλέ αισθάνομαι λίγο καλύτερα…καλά λένε “πες τα να ξελαφρώσεις…”
αλλά υποσχεθείτε μου…ότι αύριο θα ξημερώσει Σαββάτο…
και ‘γω θα ‘μαι καλό κορίτσι… ( και δεν θα ξαναγκρινιάξω....)

Κωνσταντίνος Καβάφης

Μονοτονία

Την μια μονότονην ημέραν άλλη
μονότονη, απαράλλακτη ακολουθεί. Θα γίνουν
τα ίδια πράγματα, θα ξαναγίνουν πάλι -
οι όμοιες στιγμές μας βρίσκουνε και μας αφήνουν.

Μήνας περνά και φέρνει άλλον μήνα.
Αυτά που έρχονται κανείς εύκολα τα εικάζει·
είναι τα χθεσινά τα βαρετά εκείνα.
Και καταντά το αύριο πια σαν αύριο να μη μοιάζει.

Σήμερα δεν το βλέπω......

Δυστυχώς σήμερα δεν έχω όρεξη…(όχι καλέ για φαί… τέτοια έχω και πολύ μάλιστα!!!!)
Δεν έχω όρεξη να πώ τίποτα…
Για τί να μιλήσω???
Για το πώς νιώθω? (όχι…όχι…πάλι….. κουράστηκα!!! αν και είναι μια ιδέα… λέω τώρα…)
Για τον καιρό? ( εδώ γελάμε…. και κρυώνουμε!!!!)
Για την χώρα μας? Για το που πάμε? Ως Έθνος… ( ουδέν σχόλιο… αν και τους αξίζει όχι μόνο σχόλιο αλλά και “σχόλασμα”… να το πω??? στα κομμάτια και ακόμη παραπέρα… Ούλοι σας!!!)
Όλα είναι τόσο αβέβαια γύρω μου, και ‘γώ απαιτώ από τον εαυτό μου να είμαι μια χαρά…
τι μας λες? Πες μας πως το κάνουν αυτό? Πως δηλαδή με τόοοσα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε όλοι μας καθημερινά είναι δυνατόν να είμαστε καλά? Μες την τρελή χαρά…
Όχι λοιπόν δεν μπορώ, δεν μπορώ να πιέζομαι να είμαι καλά…
Όχι δεν χαίρομαι πλέον με τις γιορτές… αποκριές γάρ… τι να χαρώ δηλαδή?
Που μου φεύγουν τα ευρώπουλα και ούτε μου λένε που πάνε??? ( άσχετο!!! με ήρθε χθες ο λογαριασμός της κάρτας και ακόμη να συνέλθω!!!! )
Που ξεκινάς το πρωί να πας στην δουλειά και ο κάθε ασυνείδητος έχει πάρει το οχηματάκι του και βγαίνει «παγανιά» και όποιον πάρει ο χάρος??? Σε είπε κανένας ότι είσαι μόνος στον δρόμο, ρέεεε??? Δυστυχώς υπάρχουν και άλλοι δίπλα σου…
Που πας στην δουλειά τσατάλια… και ο αφεντικός στην έχει στημένη στην γωνιά???
Δεν είναι σωστό αυτό… παιδί μου!!! Τι μας λες?? Και γιατί αυτό?? ρωτάς …
Και απάντηση??? Έτσι…
ώπα ρε μεγάλε… τι έτσι δηλαδή??? Πως έτσι??? Έκατσες να βγάλεις τα μάτια σου μπροστά στον κομπιούτορα εσύ… για να το κάνεις?? Πως ξές δηλαδή ότι γίνεται και αλλιώς?? Όχι λοιπόν δεν γίνεται αλλιώς…ή καλυτέρα εγώ έτσι μπορώ να το κάνω… αν αυτό δεν σου αρκεί πάρε τις αποφάσεις σου (μεγάλος άνθρωπος είσαι…) και διώξε με… αλλά μην μου τρως το συκώτι… (ας τελειώσω εδώ το παραλήρημα μου με τον αφεντικό μου…!!!!!)
Και συνεχάω…
Πας μετά από τέτοια μέρα στο σπίτι…. Και Ω!!! τι χαρά… Σε περιμένουν τέρατα!!!! Τι να προλάβω καλέ η καψερή?? Ποσά χέρια και πόδια πρέπει να ‘χω για να τα προλαβαίνω οοοολα????
Και αφού αντιμετωπίσεις και αυτό τον Γολγοθά… Λες “Ας κάτσω ρε παιδί να δω λίγο “τηλεόραση” χα χα εδώ γελάμε ή μάλλον εδώ κλαίμε…
Τι ‘ν τούτο καλέ??? Κι άλλος πόνος και άλλη θλίψη και άλλες αρρώστιες και άλλοι πόλεμοι…
ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ… Πας για ύπνο κουρέλι…
Ωχ τώρα είδα τι έγραψα… Και φανταστείτε ότι δεν ήθελα να πω και τίποτα…