άνωση…

το ραντεβού με τον γιατρό προγραμματισμένο πριν δυο βδομάδες περίπου, τότε που βγήκε και η διάγνωση του γιατί, αισθάνομαι κουρέλι...
ο γιατρός τότε ήταν κάθετος και απόλυτος εις τας συμβουλάς του βεβαίως βεβαίως, αλλά εγώ όπως συνήθως εφάρμοσα την γνωστή τεχνική μου "πέρα βρέχει" πέταξα και ένα κουφό "εντάξει μωρέ θα περάσει μόνο του" και μην δίνοντας ουδεμία σημασία στο γεγονός συνέχισα το καθημερινό μου πρόγραμμα ακάθεκτη... πιστεύοντας ότι οι εξετάσεις μετά από 15 μέρες θα με επιβεβαιώσουν και τέλος καλό οοολα καλά...
αμ, δε! οι εξετάσεις ήταν πολύ χειρότερες από την προηγούμενη φορά σε σημείο μάλιστα που ο γιατρός να πάρει τηλέφωνο στο εργαστήριο, μπας και είχε εξετάσεις κάποιου άλλου μπροστά του!
αλλά όχι τον διαβεβαίωσαν οι εξετάσεις ήταν ολόδικες μου... φτου!

όταν έκλεισε το τηλέφωνο περιττό να σας πω τι έγινε, Γ’ παγκόσμιος και λίγο θα ΄ναι...

μετά όμως από πολύωρο μπλαα μπλαα κατάλαβα την σοβαρότητα του θέματος και συμφώνησα αυτήν την φορά να είμαι φρόνιμη (αν και χλωμό το κόβω...) έτσι φορτώθηκα μια σακούλα φάρμακα (τα οποία και έδωσα "όρκο" ότι θα παίρνω καθημερινά...) απόκτησα ένα ολόκληρο πακέτο με χαρτιά νέων εξετάσεων (ευγενική χορηγία του γιατρού!!!) και ένα ηθικό?... βουλιαγμένο στον πάτο της θάλασσας...

ξέροντας όμως ότι, στον πλανήτη που ζούμε υπάρχει ευτυχώς και το φαινόμενο της άνωσης, που βοηθά τους κολυμβητές...

όλα τα είχαμε....

...η επιστροφή του αφεντικού, μας μάρανε, και μάλιστα άξαφνα!

τι έγινε καλέ μου? πήραμε θάρρος και σκάμε μύτη έτσι στο γραφείο? πάρε πρώτα ένα τηλέφωνο, να ξέρουμε τι μας γίνεται, μην πάθουμε και κανένα εγκεφαλικό στην ηλικία μας!

τι λέω? παραμιλάω?

μπααα, για ακούστε τι έγινε... και μετά τα ξανάλεμε!
χθες ως γνωστόν ήταν η έρημη η ολική έκλειψη ήλιου... ωραία θα με πείτε ε, και?... ο αφεντικός τι σχέση έχει?... αμ, έχει και πολύ μεγάλη μάλιστα...

έσκασε που λέτε, μύτη ο αθεόφοβος στο γραφείο την ώρα που εγώ,
1ον.είχα βάλει σε όλους τους υπολογιστές και από μια online παρακολούθηση...
2ον.είχα ανοίξει και την τηλεόραση και έκανα ζαπιγκ...
3ον.μιλούσα σε ανοιχτή ακρόαση με φιλαράκι, του μετέδιδα το γεγονός δηλαδή, λόγω του ότι είναι στο νοσοκομείο ο μπαγλαμάς με σπασμένο ποδάρι...

4ον.είχα φωνάξει και τα παιδιά που δουλεύουν σε διπλανά γραφεία για να παρακολουθήσουν το γεγονός, κάτι σε αστροπάρτυ ένα πράμα...
και τι έγινε? χα! τίποτα... μόλις μπήκε μέσα ο αφεντικός ξεροκατάπια και το όλο θέαμα, το κάλυψα σαν καλή πλην τίμια υπάλληλος ως εξής...
τα παιδιά? είχαν έρθει να με βοηθήσουν για να διορθώσω την θέση των επίπλων των υπολογιστών, οι οποίοι? (ευτυχώς παναγία μου!!!) την ώρα που περνούσε από μπροστά τους είχαν μαύρες οθόνες από το refresh της σύνδεσης, ενώ το άτιμο το ακουστικό? αμάν! μάλλον από σπρώξιμο άγνωστου ταυτότητος ιπτάμενο αντικείμενο είχε βγει από την θέση του! η δε τηλεόραση? αυτή είχε ανοίξει από μόνη της καλέ, μετά από ξαφνική διακοπή του ρεύματος και λόγω του ότι ο ίδιος χθες δεν την είχε κλείσει καλά, παρά την είχε αφήσει standby...
μπερδευτήκατε?... και εγώ! αλλά του το χρωστούσα... απο μέρες πρίν...

φυσικά άσχετο! εγώ ακόμη να συνέλθω...

έκλειψη....

σήμερα θα γίνει η έκλειψη του Ήλιου, ένα μοναδικό φαινόμενο που σου κόβει την ανάσα και σου προκαλεί δέος...σου δείχνει την μικρότητα σου σε όλο της το μεγαλείο...

θα είναι ολική στο Καστελόριζο και μερική στην υπόλοιπη Ελλάδα, το ποσοστό κάλυψης του ηλιακού δίσκου θα είναι πάνω από 80% στις περισσότερες πόλεις, ενώ στην θεσ/νικη θα είναι 75% και στις 13:49 θα είναι ακριβώς στο μέσο της... η επόμενη ολική έκλειψη που θα είναι ορατή από τη χώρα μας θα γίνει στις 21 Απριλίου του 2088! στα λίνκ που θα βρείτε παρακάτω υπάρχουν όλα εκείνα που θα θέλατε να μάθετε και να δείτε σχετικά με τις εκλείψεις καθώς επίσης και online παρακολούθηση του φαινομένου από τα Πανεπιστήμια Θεσ/νίκης και Αθηνών.

Πλανητάριο Θεσ/νίκης
Πανεπιστήμιο Θεσ/νίκης
Πανεπιστήμιο Αθηνών

τα κατάφερες.... ( updated... )

μπράβο λοιπόν τα κατάφερες...

έφυγες και μ' άφησες πάλι μόνη εδώ να προσπαθώ,

σου το λέω όμως! βαρέθηκα πια...

update....

τελικά ναι τα κατάφερες!!!....

διάθεση...

την είχα! ναι, σας λέω την είχα και ήθελα σήμερα να την "εκμεταλλευτώ" αλλά υπολόγισα χωρίς τον "ξενοδόχο"... με το που ξύπνησα λοιπόν εκεί γύρω στις 7 παρά χτύπησε το κινητό, και η κλήση? από τον αφεντικό παρακαλώ...

τέλος είπα τώρα μάλιστα, θα έχουμε δράματα μαζί της...
προσγειώνω το κινητό για πολλοστή φορά... (τα χάπια για τα νεύρα δεν με κάνουν τίποτα πια...) φυσικά χωρίς να απαντήσω, για να της δείξω καλή διαγωγή αλλά μπααα δεν το 'σωσα... ησυχία? ανησυχητικό... ξαφνικά ακούω την πόρτα να κλείνει δυνατά και έτσι κατάλαβα ότι έφυγε...

και τώρα? τι κάνω? τρέχα Θανάση... μου φώναξα, και έτσι με τις πυτζάμες και την οδοντόβουρτσα στο χέρι άρχισα να τρέχω ξοπίσω της αδιαφορώντας για τους περαστικούς που με κοιτούσαν έκπληκτοι, παρακαλώντας την να μείνει...

ποια? την διάθεση καλέ, αλλά αυτή δεν με άκουσε δυστυχώς, έφυγε, έστριψε το στενό και πάει... άκαρδη, γιατί με το κάνες αυτό? ε? εγώ τι φταίω? και τώρα? γύρνα πίσω!

...τώρα ούτε καλημέρα δεν θα έχω την διάθεση να πω...

update....

απο κει το 'χαμε απο δω το 'χαμε... την διάθεση την βρήκαμε!
ήταν λίγο "βαριά" μεν η μέρα σήμερα.... και με δυσκόλεψε,
αλλά ευτυχώς, τέλος καλό όλα καλά!

περίληψη...

επειδή πιθανόν η πολύ ανάλυση κουράζει, σήμερα θα έχει μόνο περίληψη...
ευχαριστώ!!!!!

με τα μάτια της γιαγιάς...

αμάν! και τώρα? τι κάνω? πως το σώζω?... πως μου ξέφυγε βρε παιδί? ούτε πόντος να 'τανε! τέλος πάντων όλα φτιάχνονται αν υπάρχει θέληση, άρα το ξηλώνουμε το πουλοβεράκι και πάμε από την αρχή, ακόμη και με καθυστέρηση λοιπόν, υπάρχει κάτι που θέλω να μάθετε!
στις 17 Μαρτίου έκλεισα ένα μήνα που έβγαλα την γιαγιά σε κοινή θέα...τρομάρα μου! αν και είχα ήδη στην "κατοχή" μου (κολλημένη με το παρελθόν…φαίνεται?) τα αλλά δυο blogάκια μου το pozitronio και το tech maniac είπα, αφού συσκέφθηκα με τον εαυτό μου, πράμα σύνηθες…και άσχετο! δεν κάνεις ακόμη ένα? για να μπορείς έτσι να επικοινωνείς με όλο τούτο τον blogoκόσμο?

γιατί με τα αλλά δυο που έχεις, πιο πιθανή είναι η επικοινωνία με κανένα εξωγήινο πολιτισμό, για μεν το pozitronio, όσο δε για το tech maniac? και με τον Bill Gates μην σας πω!
και έκανα την έναρξη! είδα πολλά, διάβασα ακόμη περισσότερα, γνώρισα (γνώρισα?) ανθρώπους που ίσως (τι ίσως καλή μου, σίγουρο είναι!) στον έξω κόσμο, δεν θα γνώριζα ποτέ!
Εδώ ανοίγω παρένθεση…και εξηγώ σκιαγραφώντας με…

είμαι κατά βάθος αλλά και πλάτος μην σας πω…πολύ μυστήριο τραίνο…μου το αναγνωρίζω αυτό! είμαι κοινωνική εκ φύσεως αλλά και εκ θέσεως…όμως "δύσκολος άνθρωπος" μου λένε!
"δύσκολος" γιατί...

δίνω πολλά? έτσι έμαθα να ζω όμως!

τα δίνω μαζεμένα και ο άλλος πνίγεται? αφού τα έχω, γιατί να μην τα δώσω?

ίσως τρομάζω, ίσως μπερδεύω τους άλλους με τα λόγια και τις σκέψεις μου? τι να πω! μπορεί! ίσως μιλάω ακαταλαβίστικα ώρες ώρες!

ίσως ακόμα ακόμα να φέρνω τους άλλους και σε δύσκολη θέση με αυτήν την συμπεριφορά μου…δεν ξέρω!

όλα αυτά όμως με έκαναν να αναρωτηθώ, να προβληματιστώ για το πώς θα νιώσω εδώ μέσα λόγω του χαρακτήρα μου…ξαφνικά άγνωστη μεταξύ αγνώστων…
εδώ κλείνω την παρένθεση…γιατί ερωτήσεις και προβληματισμοί εκ μέρους μου δεν υπάρχουν πια! αν και είναι σύντομο το χρονικό διάστημα του ενος μήνα μπορώ να πω ότι εδώ μέσα αισθάνομαι καλά, καλά που είμαι μαζί σας…που σας διαβάζω, που σας λέω καλημέρα, που σας έμαθα έστω και έτσι, πίσω από ψευδώνυμα…

αυτό λοιπόν, ήθελα να μάθετε όλοι όσοι, με διαβάζετε…εδώ και 1 μήνα!

φάκα...

πάλι μου έστησες φάκα, ε?

με τυράκι άλφα άλφα διαλογής... και περίμενες!

και ΄γω πιάστηκα... και σε έβγαλα αληθινό!

κέρδισες το στοίχημα...

αλλά ένα δεν ήξερες, ότι το στοίχημα εγώ σου το έστησα!

σου το είχα πει, είχα εξηγηθει, δίνω τα πάντα... έτσι, απλά, χωρίς πολλά πολλά, το κάνω για να λυτρώσω την δική μου την καρδιά, αλλά δυστυχώς εσύ το εκμεταλλεύτηκες, ήθελες να επωφεληθείς και πέραν του δέοντος μάλιστα...

κρίμα όμως! γιατί το κατάλαβα...

έτσι το ποντικάκι στην έφερε γιατί εσύ το ανάγκασες...

φυσικά η φάκα με χτύπησε και μου άφησε πληγή... αλλά αυτό δεν θα το μάθεις ποτέ...

τότε…

χθές δεν ξέρω γιατί, αλλά όλα μου φαινόταν να έχουν μια μυρωδιά! μια γλυκιά, παλιά, ζεστή μυρωδιά... η άνοιξη? μπορεί! στον δρόμο για το σπίτι εικόνες περνούσαν μπροστά από τα μάτια μου, εικόνες που μύριζαν... μύριζαν όπως τότε...
και δεν ξέρω πως, δεν ξέρω γιατί, θυμήθηκα την εποχή που έπαιζα μπάσκετ!
ίσως επειδή την ώρα που τώρα γύριζα από την δουλειά τότε πήγαινα για προπόνηση? μπορεί!
θυμήθηκα πόσο "μακριά" ήταν το σπίτι μου από το γήπεδο, αλλά τότε δεν με ένοιαζε!
θυμήθηκα τι ιδρώτα έριχνα για να βγάζω σε πέρας τις εντολές του "προπονητή" μου, αλλά τότε δεν με ένοιαζε!
θυμήθηκα τι πόνο έκαναν τα "χτυπήματα" των αντιπάλων, αλλά τότε δεν με ένοιαζε!
ήταν όμορφα, ήταν έντονα με έναν άλλο τρόπο,

ήταν τότε...

αυτ-απάτη...

νόμιζες...
ότι θα στεναχωρηθώ με τα λόγια σου?
ότι θα σ' αφήσω να ικανοποιήσεις έτσι
τον τσαλακωμένο σου εγωισμό?
όχι, και βέβαια όχι...
έκανες το λάθος την στιγμή που έπρεπε
και ΄γω ευτυχώς την ίδια στιγμή,
είχα τα μάτια μου ανοιχτά
και "είδα", ακούς?
...είδα και κατάλαβα!
τι?
ότι τελικά ...ήσουν αυτ-απάτη!

τα 'χω παίξει?

καλημερούδια! να ‘μαστε πάλι! μια από τα ίδια...

καφέ παρήγγειλα και καφέ δεν έχω πιει ακόμα!

και πώς να λειτουργήσω μου λέτε? πως?...

η στοίβα που την παρασκευή δεν υπήρχε, εμφανίστηκε πάλι!

ούτε ο Χουντινι να 'τανε... πως το κάνει?... θα ‘θελα πολύ να μάθω!

το νιώθω... μου 'ρχεται! δεν μπορώ αααλλο...

πότε θα τελειώσει αυτή η βδομάδα?...

pole position... ( updated... )

γιατί? γιατί μου το κάνεις αυτό? σου έκανα κάτι, χρυσό μου? έχεις κάτι μαζί μου και θες να μου σπάσεις τα νεύρα? γιατί δεν το προσπαθείς? γιατί το αφήνεις στην τύχη του? αφού το ‘χεις! γιατί δεν μας το δείχνεις? και όλο με φτάνεις στα πρόθυρα νευρικής κρίσης? άρρωστη γυναίκα? (μεταφορικά ή κυριολεκτικά διαλέχτε και πάρτε...)
τι ήταν πάλι αυτό σήμερα? δεν κατάλαβες ότι έπρεπε να πάρουμε εμείς την pole? 6ος ? και από πίσω μας το "κρύο αίμα"*? και άφησες και τον άλλο τον "αχώνευτο"** να μας περάσει στο 0΄? μα πως? το έβλεπα και δεν το πίστευα! τα πήρα πάλι και φταις εσύ! ναί εσύ κε Juan Pablo Montoya... που με άκουσε για χάρη σου, όλο το οικοδομικό τετράγωνο... κοίτα λοιπόν αύριο να πάρεις το αίμα μας πίσω, αλλιώς? θα σε αρχίσω το κυνηγητό... και τρέχοντας θα φτάσουμε ως την Κολομβία... και που ΄σαι? το εννοώ!

*Kimi Raikkonen
**Michael Schumacher

the update...

τι κοιτάς αγόρι μου?... τον Θεό? τι να κάνει κι αυτός? θαύμα?... αυτός έκανε ότι έπρεπε να κάνει... εσύ τι έκανες?... 4ος? πάλι καλά, βρε?... πως το έκανες ρε συ, αυτό? πως κρατήθηκες εκεί? αν και πιστεύω ότι αν ο άλλος, το "κρύο αίμα" ντε, δεν πάθαινε την στραβή που έπαθε, θα ήταν σίγουρα πιο πάνω από σένα?... και συ?...δεν ξέρω, δεν θέλω να ξέρω...

συγκεντρώσου άιντε, άιντε σε λέω...και την πιο άλλη κυριακή Αουστραλία, κανόνισε! πάνω σου θα με βρεις γαντζωμένη ωσάν Garfield αν συνεχίσεις τα ίδια... γι' αυτό...κανόνισε!

σίγουρα!

ακολουθώ οδηγίες που ελπίζω να φέρουν αποτέλεσμα,
είναι καλύτερα που ξέρω τι έχω...
και είμαι σίγουρη πλέον ότι θα περάσει κι αυτό...
μπόρα είναι που θα περάσει!

λάθος…

τελικά δεν ήταν θέμα ανασυγκρότησης...

ήταν θέμα κούρασης!

μετά από επίσκεψη στον γιατρό και αρκετές εξετάσεις, βγήκε η διάγνωση, υπερκόπωση...
μα γιατί? του είπα... πως? η απάντηση του μεγάλη και πολύ ιατρική για την κατάσταση μου εκείνη την στιγμή...
καλά καλά και τι πρέπει να κάνω?...μπλαα μπλαα μπλαα
μάλιστα! είπα...

ε, εντάξει δεν θέλει και τίποτα, σκέφτηκα, απλά με αυτά που ζητάει η υπερκόπωση δεν θα μου φύγει ποτέ! νιώθω πολύ κουρασμένη ή καλύτερα διαλυμένη... ευτυχώς όμως έρχεται σαββατοκύριακο και ελπίζω ότι θα πάρω λίγο τα πάνω μου!

δεν μπορεί κάτι θα γίνει, πάντα κάτι γίνεται και γίνομαι καλά....

ανασυγκρότηση....

ε δεν ήταν και τίποτα!...

καλά λένε ότι μερικές φορές δεν ξέρεις τι θα σου ξημερώσει! έτσι την πάτησα και ΄γω σήμερα και ακόμη να συνέλθω... αρχής παραλήρημα λοιπόν και πάμε!
με το που μπήκα στο γραφείο σήμερα το πρωί βλέπω έναν πανικό, έναν αλαλαγμό και το αφεντικό να ωρύεται στο τηλέφωνο...
"καλημέρα" λέω... "που την είδες?" μου απαντάει...
"τι έγινε" ρωτάω...
"έχουμε πρόβλημα..." ήταν η απάντηση που δώθηκε και αυτή η απάντηση δεν μου άρεσε!
"τι πρόβλημα?" ρωτάω πάλι... "δεν δουλεύει τίποτα, πήγα να κάνω κάτι στον υπολογιστή, αυτός χάλασε (μόνος του!) και προσπαθώ να βρω τον τεχνικό αλλά λείπει ταξίδι....." φωνάζει....
καταρχήν ήρεμα και ωραία μπορούμε να πάρουμε το στόρι από την αρχή? τι την ήθελα όμως την ερώτηση?
αρχίζει ένας ποταμός για το τι πήγε να κάνει χθες το βράδυ, για το ότι του έβγαζε κάτι πράγματα (!) που δεν καταλάβαινε και οτι αυτός προσπαθούσε και μπλα μπλαα μπλαα …
την βάψαμε σκέφτηκα, κοίταξα την πόρτα αλλά δυστυχώς δεν την έκανα, αυτήν την διστακτικότητα μου πληρώνω!
έτσι, όταν μάλλον κατάλαβε από το ύφος μου ότι δεν κατάλαβα γρι από αυτά που μου έλεγε, μου πέταξε και εκείνο το τρομερό, "δεν πιστεύω να μην κατάλαβες τι έγινε?" "Μα και βέβαια" απάντησα "αλλά σας πειράζει να τα ξαναπούμε έτσι ώστε εγώ να ρωτάω και εσείς να μου απαντάτε?"....
ευτυχώς το δέχτηκε και έτσι το πήραμε από την αρχή… όταν τελείωσαν οι ερωταποκρίσεις το συμπέρασμα μου ήταν ότι πραγματικά την είχαμε βαμμένη! και ότι ήταν μέγα λάθος που δεν έφυγα....
το τι είχε κάνει ο αθεόφοβος δεν λέγεται! ήταν σαν φώναζε δυνατά .....καλό μου internet, θέλω να κολλήσω ιό και αν δεν τα καταφέρω με σένα? ε, τότε θα βάλω στο μηχάνημα εκείνο το cd που πήρα μαζί με το περιοδικό και που θα μου πάει, θα κολλήσω!!
ε, και τελικά? τα κατάφερε!
έβγαλε άχρηστα ο άνθρωπος δηλαδή πολλά προγράμματα αντιβιοτικών που έχω εγκαταστήσει! πως το έκανε? ακόμα δεν το κατάλαβα!
και εκεί λοιπόν που κάπως είχαμε ηρεμήσει από την περιγραφή μου πετάει και το καλύτερο
"αχ! αν ήξερες τι πέρασα? και το χειρότερο? δεν μπορούσα να κλείσω όλα τα παράθυρα που άνοιγαν το ένα μετά το άλλο!"....

" ε! παράθυρα είναι" λέω..." για να ανοίγουν τα φτιάχνουν!"
"και χιούμορ? και χιούμορ?" ρωτάει κόκκινος...
λέω άστο, είναι άσκοπο και κουνώντας το κεφάλι μου σκέφτομαι από μέσα μου...
.....τι να σου πω τώρα! δεν σου το είπα να προσέχεις? δεν σου είπα όχι cd που δεν γνωρίζουμε από πού κρατάει η σκούφια τους? δεν σου είπα όχι στις τσάρκες όπου κάτσει και όπως κάτσει στο internet? δεν σου είπα ότι δεν ανοίγουμε mail από όπου να ΄ναι?
και την σκέψη μου, σταματάει η φωνή του
"άντε κάτσε να δεις μπας και μπορείς να κανείς κάτι εσύ, τουλάχιστον! έχουμε και προθεσμία που τελειώνει σήμερα, άντε..."
και έτσι λοιπόν χωρίς να έχω πιει ακόμη καφέ, να το τονίσω αυτό για να καταλάβετε το κρίσιμο του πράγματος, κάθομαι μπροστά στον "μεγάλο" και του λέω
"κανόνισε να μου φτιάξεις την μέρα".... και μου την έφτιαξε τελικά!
έκανα παρακαλώ 3 ώρες να τον καθαρίσω τον βρομιάρη ούτε στον βούρκο να είχε κυλιστεί αλλά αυτό που με αποτελείωσε ήταν ο αφεντικός πάνω από το κεφάλι μου με εκείνες τις αθώες ερωτήσεις σε γλυκύτατο πλέον ύφος... που σε κάνουν άνετα, να θέλεις να αυτοπυρποληθείς σαν Κούρδος!!
γιατί το κανείς τώρα αυτό?... γιατί το κανείς τώρα εκείνο?
όταν δε, έβγαλα το στικάκι μου από την τσάντα μου? (απαραίτητο αξεσουάρ, set με την μάσκαρα ένα πράμα!) και άρχισα να σέρνω αρχεία από δω και από κει?
ε, εκεί έγινε το κλάμα...
και γιατί εγώ δεν έχω τέτοιο?....και γιατί εσύ το έχεις μαζί σου?....
και έχω δει και άλλους με τέτοιο!....και τι κάνει?.... και πόσο κάνει?...
άντε πάρε το κουβαδάκι σου, χρυσό μου και σ’ άλλη παράλια, μου ήρθε να του πω αλλά κυρία, και έτσι για να μην τα πολυλογώ (κοίτα τι σεντόνι έγραψα πάλι....) μετά κόπων και βασάνων ο "μεγάλος" μου κάνε το χατίρι και καθάρισε, λαμπίκος σας λέω, όοοολα καλά! "τέλος" του λέω "όλα οκ!"
"α! εντάξει!" μου λέει "ευτυχώς!! δεν ήταν και τίποτα σπουδαίο! ξεκίνα αμέσως να προλάβουμε την προθεσμία..." μου πετάει, "εγώ φεύγω δεν με θες πλέον!"....
εκεί τα έχασα, σας λέω.... δηλαδή?....

3 ώρες δεν ήταν τίποτα?
τα νεύρα μου δεν ήταν τίποτα?
τα μάτια μου που βλεπαν αστεράκια δεν ήταν τίποτα?
εσύ πάνω από το κεφάλι μου.... δεν ήταν τίποτα?
"ναι ευτυχώς..." του λέω " ευτυχώς δεν ήταν τίποτα!"....
"άντε, και αν με χρειαστείς?... στο κινητό, bye!" είπε και έκλεισε την πόρτα φεύγοντας!
"ΑΛΛΑ ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ ΤΟ ΤΙΠΟΤΑ ΒΛΑΠΤΕΙ ΣΟΒΑΡΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ!!!!"

φώναξα και συνέχισα για να προλάβω την προθεσμία....

ο γκαντεμόσαυρος!

το δηλώνω από την αρχή!

ακολουθεί γκρίνια μετά παραπόνου για να μην λέτε ότι δεν σας προειδοποίησα...

σκέφτηκα να μην πω τίποτα, να μην μιλήσω βρε παιδί, να το καταπιώ και αυτή τη φορά, αλλά δεν μπορώ θα σκάσω! και έτσι αρχίζω λοιπόν...
πέρσι τέτοιο καιρό πάλι, θέλοντας η καψερή να διευρύνω τον πνευματικό μου ορίζοντα, τρομάρα μου! έμαθα ότι γίνονται σεμινάρια στο πανεπιστήμιο (όχι δεν θα πω σε ποιο...) και επί πληρωμή παρακαλώ όχι τίποτες τσάμπα...για εκμάθηση java (γλώσσα προγραμματισμού...) και λέω δεν πας και συ ρε γιαγιάκα?

σίγουρα θα είναι καλυτέρα από το να είσαι σπίτι και να πλέκεις και αφού συμφώνησε και ο παππούς? βουρ! και έτσι ξεκινάω τηλέφωνα, μπαίνω στα site, μαζεύω χαρτιά, τα στέλνω με courier, γιατί τέτοιες ώρες που δουλεύουν οι τσούπρες στην γραμματεία αλλιώς δεν γινόταν... κατέθεσα και την προκαταβολή και αυτά όλα παρακαλώ τα έκανα την 1η μέρα της έναρξης των εγγραφών, τσέκαρα και ότι όλα είναι οκ και περίμενα με χαρά την έναρξη τους!
αμ δε!

2 μέρες πριν την έναρξη, απόγευμα γύρω στις 8:00, το θυμάμαι γιατί έπινα το χάπι μου εκείνη την ώρα...χτυπάει το κινητό, ωπα λέω...από το πανεπιστήμιο είναι!

ναι? εγώ εγώ η ίδια! τι? και γιατί αυτό? μα πως?...
πήραν, που λέτε, να με ενημερώσουν ότι τα σεμινάρια δεν θα γίνουν λόγω μειωμένου ενδιαφέροντος... με λόγια απλά? δεν είχαν πολλές εγγραφές ώστε να καλύψουν τα έξοδα! οκ είπα και το κατάπια μαζί με το χάπι...

μου πετάω και ένα ωραιότατο, γκαντεμόσαυρος ήσουν, γκαντεμόσαυρος έμεινες, καλά να πάθεις!... μας πιάσαν και τα γέλια με τον παππού και έτσι το ξέχασα λοιπόν...
τον Σεπτέμβριο που μας πέρασε όμως, μου στέλνουν φυλλάδιο για τα σεμινάρια της νέας χρονιάς παρακαλώ!

βλέπω ότι τον Απρίλιο έχει ένα σεμινάριο σχετικά με την ανθρώπινη νοημοσύνη και λέω ωραία! εδώ είμαστε! μέσα Φεβρουαρίου, ξανά τηλέφωνα, ξανά χαρτιά αλλά επειδή όποιος έχει καεί στο γάλα φυσάει και το γιαούρτι αυτή τη φορά αποφασίζω να τα πάω εγώ η ίδια από 'κεί για να τα καταθέσω και για να δώ και τι παίζει..., ενημερώνω έτσι τον αφεντικό ότι ένα πρωινό θα αργήσω λίγο για ανειλημμένη υποχρέωση (φούμαρα... αλλά τι να του έλεγα?) και μια και δυο πάω ωσάν πρωτάκι, και?

χα! φέτος δεν μπορούσα να παρακολουθήσω τα σεμινάρια λόγω του οτι είχε ήδη συμπληρωθεί ο αριθμός των εγγραφών!

"καλά πότε? η έναρξη εγγραφών ήταν στις 1 Μαρτίου και σήμερα έχουμε 7 και με τριήμερο στην μέση!... πως? τόσοι πολλοί είμαστε πια?" αναρωτιέμαι φωναχτά...

λάθος μου όμως! γιατί σας μιλάω σοβαρά δεν θα έλεγα τίποτα παραπάνω και θα έφευγα ήσυχα ήσυχα αλλά πήρα απάντηση που με φούντωσε!

"α! ναι, αυτά ξέρετε είναι τόσο ειδικού ενδιαφέροντος που τα παρακολουθούν συνήθως περισσότερο φοιτητές!" μου λέει ειρωνικά η μια τσούπρα...

άφωνη! αντιπαρέρχομαι την ειρωνία της όμως και την ρωτώ...χαμογελώντας,

"αν τα σεμινάρια απευθύνονται σε φοιτητές τότε γιατί αγαπητή μου εσείς, στέλνετε φυλλάδια σε ανθρώπους που γνωρίζετε οτι δεν είναι φοιτητές? και άντε μας τα στέλνετε, γιατί δεν αναγράφετε πάνω σε αυτά ότι αφορούν μόνο ανθρώπους μιας συγκεκριμένης ηλικίας και ιδιότητας?... "

"χμμ! δυστυχώς κυρία μου έτσι είναι η ζωή! κάθε πράγμα στον καιρό του!... " μου απαντάει...

άτοπο? σίγουρα! αλλά εγώ εκεί έκανα μπαμ!
"σοβαρά?" της λέω και συνεχίζω "καταρχήν να σας συγχαρώ για την έμφυτη ευγένεια σας και για το ότι δεν απαντήσατε σε τίποτα απο αυτά που σας ρώτησα, παρά μόνο είπατε αυτά που θέλατε να πείτε"

.... σιωπή

"και επιτρέψτε μου και κάτι τελευταίο!"

....

"... ποιοι είστε εσείς που θα καθορίσετε αν εγώ, έχω ακόμη δικαίωμα στην μάθηση ή όχι?"

απάντηση? ακόμη περιμένω...
πείτε μου λοιπόν, είμαι γκαντεμόσαυρος ή απλά γιαγιά?...

τρέλα!! τώρα και με κορδέλα? το συζητάμε…

από μικρή είχα τρέλα με την ταχύτητα...όχι! όχι! όπως νομίζετε, την φοβόμουν τρομερά μέχρι σημείου κάποια εποχή να αρνούμαι να μπω σε αυτοκίνητο ή να ανέβω σε μηχανή... μεγαλώνοντας όμως και για να ξεπεράσω τον φόβο μου ( αρχή της ψυχολογίας και ποια είμαι εγώ να την σχολιάσω... ) έπρεπε ( συν όλα τα άλλα που είχα να δουλέψω... ) να γνωρίσω και τον φόβο μου... έτσι άρχισα να ασχολούμαι με ότι είχε σχέση με τον μηχανοκίνητο αθλητισμό δηλαδή με formula 1, WRC, moto GP... αστείο? μπορεί! φυσικά την φοβία μου δεν ξέρω αν την ξεπέρασα, αν και νιώθω πιο ελεύθερα με την ταχύτητα πια, αλλά σίγουρα έτσι απέκτησα ακόμη μια μούρλα στην ζωή μου, μεγάλη τρέλα, τι να λέμε τώρα...

σήμερα είμαι μες την τρελή χαρά λοιπόν γιατί άρχισε το πρωτάθλημα της formula 1! είμαι σαν παιδί που του δώσανε ξανά το παιχνίδι που του ‘χαν στερήσει για καιρό!
δεν ξέρω αλλά όταν ακούω τις μηχανές των μονοθεσιών να μουγκρίζουν κάτω από το βάρος της ιπποδύναμης τους και να ξεκινούν... φεύγω χάνομαι και ΄γω μαζί τους, ξεφεύγω από την πραγματικότητα... ακούω τον ήχο και ταξιδεύω και ‘γω μαζί του... νιώθω τα G να μου κολλάν το στομάχι στην πλάτη... και τα χέρια μου βαριά να προσπαθούν να κρατήσουν σταθερά το τιμόνι... ξεχνάω κάθε φόβο...
οι περισσότεροι δεν καταλαβαίνουν γιατί και πως, εγώ, μια καθ΄ ομολογία συντηρητική γιαγιά ασχολούμαι... ( αν είναι ποτέ δυνατόν δηλαδή... ) με την formula 1...

το ίδιο και ΄γω... τους απαντάω και γελάω!
τι να κάθομαι τώρα να τους εξηγώ...

γνωμικό....

"εκεί που είσαι ήμουνα και εδώ που είμαι?... θα‘ρθεις..."

αυτό σκέφθηκα μετά την συζητησή μας... τι λες? δεν μας ταιριάζει? μην μου πεις όχι... αφού βαδίζουμε το ίδιο μονοπάτι!! κάναμε τις ίδιες επιλογές... άρα θα φτάσουμε στο ίδιο τέρμα... διαφορετικά φυσικά θα το αντιληφθεί ο καθένας μας, αλλά το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο... κατάλαβες?...

επίγνωση....

και γιατί να ξυπνήσω? ασε με σου λέω....

καλά "κοιμάμαι"...

may the Force be with you!!....

Yoda, ο αρχαίος και σεβαστός Jedi Master...

και όμως όχι...
δεν περίμενα ποτέ να μου πεις ευχαριστώ μ’ αυτόν το τρόπο, για ότι προσπάθησα, για ότι έκανα για σένα...και φυσικά ακόμη περισσότερο να με παρομοιάσεις με τον Yoda!!! αλλα το χιούμορ πάντα μας περίσσευε, εεε?

κάτι τελευταίο λοιπόν να σου πώ και τελειώνει εδώ αυτό το επεισόδιο...

αν εγώ όπως λες σε τίμησα με τις πράξεις μου, μου φτάνει που εσύ μου ανταπόδωσες την τιμή αυτή με τα λόγια και την κίνηση σου…

May the Force be with you…

Το 'χασα...σας λέω!!

καλά τι μέρα και αυτή σήμερα... μιλάμε για τελειότητες τώρα όχι για αστεία!

ο ήλιος? ζεστός και λαμπερός!!!

η φύση? κελαηδάει..βρε παιδί...

κίνηση στον δρόμο? καμία... μα καμία!!
οι οδηγοί? μες την γλύκα και αυτοί...
θαύμα!
το αφεντικό? λείπει..
χαρτιά και προθεσμίες? όλα τακτοποιημένα...

ο καφές? καλύτερος από κάθε άλλη φορά...
κι ‘γω? τι άλλο να πω παρά...

Have A Nice Day !!!!

link for play or download...

εεε? Άλλη μέρα γίνεται?

σήμερα η μέρα είναι από μόνη της κάπως... τι να λέμε τώρα? μετά από τριήμερο…

σορρυ όμως λίγο γιατί χτυπάει το τηλέφωνο και...διάλογοι καθημερινής τρέλας...

(όχι που θα δούλευα σήμερα...!!)

εμπρός?...έλα βρε τι χαμπάρια? ναι ναι σ’ ακούω λέγε...
.......
σήμερα?
.......
μα είναι δυνατόν? γιατί δε με καταλαβαίνεις? τόσα χρόνια με ξες... χρειάζεται δηλαδή να ανεβάσω πίεση?
.......
ε, όχι λοιπόν δε μπορώ σήμερα το βράδυ να ‘ρθω στην βραδιά πλεξίματος με βουτήματα και τσάι που διοργανώνεις... (που πάω και τα βρίσκω…και ‘γω απορώ!!) άλλη μέρα γίνεται?
.......
γιατί ρωτάω...? μάλιστα? καλά που ζεις? σήμερα έχει Barcelona – Chelsea!! να χάσω Ronaldinho? α πα πα πα εγώ δεν κάνω τέτοια πράματα...!!! που είμαι τώρα και έχει φασαρία? κουπόνι - δελτίο - πρακτορείο... τι ‘ν τούτο? α! καλά... τι να εξηγώ τώρα? νέο μανάβικο στην γειτονιά... ( μα τι λέω πάλι η αθεόφοβη) εσύ που πήρες?... για πάμε όμως ξανά στο θέμα μας... και δεν το ΄ξέρες, ε? και ΄γω τι να κάνω?
.......
εεε? ναι ναι θα μαζευτούμε σε μας... να ‘ρθειτε? και το πλέξιμο?...
.......
καλά και το ρωτάς???... μαζέψτε βελόνες βουτήματα και ότι τσάι έχετε... ερχόμενες όμως πάρτε και μια κάσα μπύρες και μην ξεχασθείτε...πουθενά!

δέκα παρά τέταρτο... αρχίζει το ματς...

Αποκλειστικό....

Προτού η είδηση σκάσει σαν βόμβα στα έκτακτα δελτία και προκαλέσει σάλο, σας δίνω εγώ το αποκλειστικό (γιατί εμείς κάνουμε ρεπορτάζ!! άσχετο αλλά μ’ αρέσει... να το λέω?... να τ’ ακούω?...) καθώς και αυτούσιο το κείμενο όπως αυτό θα βγει σε όλα τα δελτία...

Η "γνωστή άγνωστη" γιαγιά πήρε μέρος και φέτος στο Ξανθιώτικο καρναβάλι (μέχρι εκεί την βαστούσαν να πάει τα πόδια της... αν και η ψυχή της ήθελε να πάει Πάτρα!!) μετέχοντας σε ομάδα (όχι! όχι! τρομοκρατική...) η οποία και είχε σαν θεματικό τίτλο το ονειρεμένο... (απορώ πως τους ήρθε...??) "ουράνιο τόξο" , προκαλώντας παραλήρημα στο πλήθος επί τη εμφανίσει της (κάτι σαν επιταγή δηλαδή ένα πράγμα...) σαρώνοντας τελικά τα βραβεία και καλύτερου θέματος

-Η φωτό είναι από την παρέλαση όλης της ομάδας....-

αλλά και γηραιότερης παρουσίας.... δηλώσεις δεν ήθελε να κάνει , αποδεικνύοντας ακόμη μια φορά το συνεσταλμένο του χαρακτήρα της και κρατώντας αγγλιστί low profile... (καλά είμαι και πολύ τρέλα με κορδέλα.. φτου μου...!!!) το κοινό (ΚΑΠΗ όλης της χώρας) σε κατάσταση παροξυσμού την αποθέωσε και ζητωκραύγαζε "γιαγιά...ζούμε στο καρναβάλι να σε δούμε..."

...αναλυτικότερο ρεπορτάζ θα παρακολουθήσετε στο κεντρικό μας δελτίο ειδήσεων. Καλό σας βράδυ!

Αυτά γινήκανε λοιπόν αν δεν το πήρατε χαμπάρι...!! από έγκυρες πήγες ακόμη έμαθα ότι πλέον στα ΚΑΠΗ όλης της χώρας επικρατεί πανικός μετά το περιστατικό... με εκδηλώσεις λατρείας στο πρόσωπο μου.... εύγε μου λοιπόν (καλά απο μετριοπάθεια σκίζω...) και του χρόνου!!

Τέτοια μέρα?....

Όχι..όχι δεν είναι σωστό..το ξέρω..αλλά κρατήστε με σας λέω, γιατί το βλέπω μου ‘ρχεται...!!! α! δεν γίνεται το ‘χω.. γκρίνιας συνέχεια λοιπόν αφού το θέλετε και αρχίζω..

τι κι αν διάφοροι μου ‘καναν ήδη τα νεύρα κρόσσια? ( έχετε κάτι προσωπικό μαζί μου ή απλά είστε αγενείς..?)
τι κι αν τα χαρτιά έχουν γίνει βουνό πάνω στο γραφείο? ( δεν βλέπω καλέ.. είναι απέναντι κανείς ή ακούω φωνές..?)
τι κι αν οι προθεσμίες τελείωσαν από χθες? ( γι’ αυτό είναι οι προθεσμίες για να τελειώνουν κάποτες..!)
τι κι αν το τηλέφωνο χτυπά ασταμάτητα? ( λέω τώρα! αν το σπάσω θα το καταλάβει κανείς..?)
τι κι αν ο κομπιούτορας αρνείται πεισματικά να πάρει μπρος? ( κάρβουνο καις, χρυσό μου..? τόοοσα λεφτά δώκαμε..!)
τι κι αν παρήγγειλα φραπεδάκι και μου φέρανε τσάι? ( λέτε να κατάλαβαν πόοοσο γιαγιά είμαι..?)

Αλλά όχι λοιπόν, μπορεί να γκρινιάξω, αλλά δεν θα με "χαλάσετε" τέτοια μέρα..
Γιατί?

Γιατί σήμερα είναι Παρασκευή..

Και τώρα?

Αμάν! Τι έγινε ξαφνικά? Δεν μπορεί! Σβήνω γράφω αλλά αποτέλεσμα?
Μηδέν!
Τι έπαθα?
Είμαι καλά? (όχι θα απαντήσουν πολλοί αλλά παρακαλώ χωρίς γελάκια!!)
Α! δεν μ’ αναγνωρίζω.. προσπαθώ, σπάζω το κεφάλι μου τι να postάρω σήμερα αλλά τζίφος! Μου φαίνεται αστείο.
Πάντα σκέφτομαι πολλά και διάφορα και σε χρόνο dt, θα έλεγα, τα κάνω λέξεις!
Και πάντα θέλω…(θέλω..??) και να τα γραφώ, αλλά σήμερα αυτές οι άτιμες οι σκέψεις δεν γίνονται λέξεις, δεν θέλουν να γραφούν, δεν θέλουν να ειπωθούν!
Και τώρα?
Το βρήκα! (σιγά που δεν θα το έβρισκα, δηλαδή!!)
Σήμερα?.... θέμα ελεύθερο!!...

Τα (Σ)χετικά και τα (Α)σχετα…

Βαθιά ανάσα και Καλή σας Μέρα!!!

(Σ) Out of blue, σήμερα!!
(Α) καιρός ήταν καλή μου γιατί το παράκανες πια... δεν σ’ αναγνώριζα!!!

(Σ) και θες ο ήλιος το πρωί που είναι μμ.. σκέτη γλύκα?

(Α) γλύκα γλύκα γλυκεία μου, ciao θεά Kel Kel...

(Σ) και θες ο νέος μήνας?
(Α) α!..μάρτη να βάλετε...

(Σ) Όοολα καλά!!
(Α) που λέει και ο Σάκης καλέ... και ποια είμαι εγώ να πω το αντίθετο?...

Χαλαρά και κατηφόρα λοιπόν
&
αν δείτε το μυαλό μου πείτε του παρακαλώ πως το ψάχνω…..!!!!