Σελίδες ζωής...

Ένα λογοτεχνικό βιβλίο, είτε μυθιστόρημα, είτε νουβέλα, είτε διήγημα, είτε μια ποιητική συλλογή είναι πιστεύω τόσο ζωντανό την ώρα που το διαβάζω όσο και εγώ. Αναπνέει και ζει μαζί μου εκείνη την στιγμή που κρατώντας το, γυρίζω μια μια τις σελίδες του και το κάνω κτήμα μου...
Πάντα απολαμβάνω το διάβασμα, με ηρεμεί και με γεμίζει. Ο αέρας ενός βιβλίου φουσκώνει τα πανιά του μυαλού μου και το ταξιδεύει στο θέμα του, στην σκέψη του, στις λέξεις του, στο κρυμμένο νόημα του. Όχι στο αυτονόητο, στο εφήμερο. Ψάχνω πάντα στις σελίδες ενός βιβλίου το μυαλό και την ζωή του συγγραφέα. Έστω κι αν δεν αφορά το θέμα άμεσα ίσως αυτόν καθ’ αυτόν. Πάντα έψαχνα και ψάχνω τώρα ακόμη περισσότερο, να δω τι είναι ‘δικό του’. Ποια αναφορά του, ποια λέξη του, τον έκανε να γελάσει ή να κλάψει γράφοντας την. Ποια λέξη είναι θύμηση. Ποια λέξη είναι χάρισμα του σε μένα...
Το διαβάζω αφήνοντας το να με παρασύρει στον ρυθμό του. Με τις κοφτές του προτάσεις, να μου μεταδίδει το άγχος και τον παλμό μιας προσμονής. Με τις παραγράφους του, να κυλούν η μια μετά την άλλη να μου ξεδιπλώνει το νόημα της ύπαρξης του. Με τους πρωταγωνιστές του να μου περιγράφει άλλες ζωές...
Γιατί ένα βιβλίο είναι σελίδες ζωής...
Είναι καταγραφή. Είναι νόημα. Είναι στόχος. Είναι εκπλήρωση. Είναι αισθήματα. Τελευταία διαβάζω όλο και περισσότερο. Ψάχνω και ψάχνομαι. Με διαβάζω μέσα από τις σκέψεις μου, από τις αντιδράσεις μου, από τις προσμονές μου. Άλλες φορές κλείνω ένα βιβλίο γαλήνια και άλλες θυμωμένη. Άλλες φορές σχηματίζεται στα χείλη μου ένα αχνό χαμόγελο και άλλες κυλάει απλά ένα δάκρυ. Όλα σημάδια ανάγνωσης αλλά και κατανόησης.
Μόνο όταν κάτι μας αγγίζει, μας προκαλεί συναισθήματα...
Τελευταία μου αναγνώσματα πολλά και διαφορετικά, αλλά όλα καταπληκτικά. Από όλα πήρα αλλά και έδωσα. Δικαίωσα την κατάθεση ψυχής του κάθε συγγραφέα, κάνοντας κτήμα μου το γραπτό του. Νιώθοντας ότι στην τελευταία του σελίδα πήρα αυτό που ήθελε να δώσει και έδωσα αυτό που ήθελε να πάρει. Μια λυτρωτική ανταλλαγή συναισθημάτων, ένα απόλυτο άγγιγμα ψυχών, μια δυνατή αίσθηση ζωής...

Γιατί ένα βιβλίο είναι τελικά σελίδες ζωής...